banner zawierający tytuł projektu

O kongresie

 

Pandemia COVID-19 spowodowała konfrontację bezpieczeństwa zdrowotnego i bezpieczeństwa gospodarczego. Rządy wielu krajów nie potrafiły przez wiele miesięcy rozwiązać tego dylematu. Nie znajdowały dobrych metod i narzędzi godzenia tych dwóch wymiarów zbiorowego bezpieczeństwa. Mimo, że szybko stało się oczywiste, że bez zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego (niezbędne restrykcje, sprawne lecznictwo, powszechne testy i szczepienia, sprawdzone i skuteczne leki) nie da utrzymać się wysokiej aktywności gospodarczej i bezpieczeństwa ekonomicznego, a to będzie prowadzić do narastania zagrożenia zdrowotnego, nie tylko z powodu pandemii koronawirusa. Megatrendy, z jakimi mamy do czynienia, w szczególności starzenie się ludności, a także zmiany klimatyczne będą miały wpływ na stan zdrowia ludności i jej potrzeby zdrowotne, co także będzie miało wpływ na wydatki publiczne i stan gospodarek.

Ta bolesna lekcja nadal wymaga analitycznego i intelektualnego przepracowania, aby przygotować się do zachodzących i prognozowanych na przyszłość zmian. Niezbędna jest ekspercka dyskusja wokół popełnionych błędów w polityce publicznej i sposobów zapobiegania ich wystąpieniu w przyszłości, a także zwiększenia efektywności polityki zdrowotnej, w tym w szczególności w ramach działań zdrowia publicznego. Konieczne są też interdyscyplinarne badania i analizy, który ujawnią wciąż niedostrzeżone i pomijane następstwa pandemii i jej długofalowe konsekwencje – zdrowotne (np. dług zdrowotny) i ekonomiczne (np. zerwane łańcuchy dostaw, inflacja).

Na kryzys wywołany pandemią COVID-19 nakładają się inne długoterminowe i średnioterminowe wyzwania związane z konsekwencjami zmian klimatycznych i demograficznych, a także wojny w Ukrainie (kryzys energetyczny, humanitarny, gospodarczy). Jeszcze ważniejsze staje się więc ponowne pogłębione przemyślenie wielostronnych i skomplikowanych relacji między gospodarką i zdrowiem.

Dyskusja nie może zostać jak zwykle sprowadzona do kwestii finansowania i organizacji opieki zdrowotnej i świadczeń medycznych. Refleksja musi dotyczyć z jednej strony takich zagadnień jak wpływ wszechstronnie rozumianej zdrowotności na wzrost gospodarki, jej produktywność i innowacyjność, z drugiej zaś oddziaływanie modeli biznesowych, nowych technologii i wzorców konsumpcji na zdrowie społeczeństwa, nie tylko w odniesieniu do żywności, ale także wielu innych dóbr i usług. Niezbędna jest dyskusja na temat wzmocnienia roli działań w zakresie zdrowia publicznego, które mają prewencyjny i profilaktyczny charakter. Kolejnym istotnym tematem są obserwowane nierówności w zdrowiu, które występują zarówno w wymiarze geograficznym, jak i ekonomiczno-społecznym.

Z perspektywy ekonomii wartości, którą rozwija ruch Open Eyes Economy dwa odniesienia są najbardziej istotne: pierwsze to produktywność wykorzystania własnego potencjału, własnych zasobów (w tym pracy), a drugie to jakość życia. Zdrowie musi być postrzegane jako kluczowa składowa obu tych odniesień, bo decyduje i o tym co nam daje siłę gospodarczą, i o tym czemu ta siła ma faktycznie służyć.

W kolejnych edycjach Kongresu jego organizatorzy będą proponować uczestnikom zajęcie m.in. tematami zdrowia i jakości życia, szczególnie w miastach, widzianych z perspektywy społecznej i ekonomicznej (tzw. Healthy Cities).

Jest to zagadnienie, które staje się coraz bardziej kluczowe. Na co wpływ, poza działaniami ukierunkowanymi bezpośrednio na poprawianie stanu zdrowia ludności, mają także budownictwo, urbanistyka, zagospodarowanie przestrzeni, dostępność i jakość usług komunalnych, czy edukacja. To kluczowa kwestia społeczna i ekonomiczna w warunkach zmian klimatycznych i demograficznych, oraz trudności miast w adaptacji do nich.

Zagospodarowanie przestrzenne rozumiane jako miejska struktura przestrzenno-funkcjonalna wywiera zasadniczy wpływ na zachowania prozdrowotne oraz na zapobieganie występowaniu czynników zagrożenia zdrowotnego mieszkańców. Utrzymywaniu zdrowego stylu życia sprzyja miejska infrastruktura błękitno-zielona (blue-green health), w tym ogólnie dostępna infrastruktura sportowo-rekreacyjna. Z kolei na wzrost zagrożenia pogorszenia stanu zdrowia wpływają takie czynniki jak hałas, zanieczyszczenie, wysoka temperatura, nadmierne zagęszczenie populacji i transportu. Szczególne znaczenie mają w tym przypadku układ komunikacyjny i transport publiczny.

Podstawowym zadaniem sektora publicznego, oprócz funkcji regulacyjnej, jest dystrybucja dóbr i usług publicznych. Sprawne i efektywne dostarczania tego typu dóbr ma zasadniczy wpływ na stan zdrowia mieszkańców.

Kształcenie przez całe życie dla osób w każdym wieku, począwszy od dzieci, i budowanie kapitału ludzkiego stanowi istotny kontekst wspierania polityki zdrowotnej i zdrowia publicznego. Wszystkie badania pokazują na pozytywny związek pomiędzy wykształceniem a stanem zdrowia ludności.

W pierwszej inauguracyjnej edycji Kongresu dyskusja będzie ukierunkowana na dwa obszary tematyczne:

1. Fale pandemii – scenariusze i antyscenariusze,

2. Gospodarka czasu wolnego i zdrowie mieszkańców.